قفل تعطیلی بر شورای عالی اشتغال؛ از جلسات بی‌ثمر تا مشارکت تزئینی

رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران نوشت، بیش از یک سال از آخرین جلسه شورای عالی اشتغال به ریاست رئیس‌جمهور می‌گذرد. این سکوت در حالی رخ می‌دهد که معیشت میلیون‌ها کارگر در خطر است.

یادداشت مهمان – سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران: در شرایطی که اقتصاد ایران تحت‌تأثیر تلاطم‌های منطقه‌ای و آثار مستقیم و غیرمستقیم «جنگ ۱۲ روزه» و «جنگ رمضان» قرار دارد، انتظار می‌رفت نهادهای حاکمیتی با رویکردی جهادی به میدان بیایند. اما بیش از یک سال از آخرین جلسه شورای عالی اشتغال به ریاست رئیس‌جمهور می‌گذرد. این سکوت در حالی رخ می‌دهد که معیشت میلیون‌ها کارگر در خطر است.

۱. فلسفه وجودی شورای عالی اشتغال؛ ستاد فرماندهی یا محفل تشریفاتی؟

شورای عالی اشتغال بر اساس قانون، ستاد عالی سیاست‌گذاری برای ایجاد اشتغال و پایداری مشاغل است. فلسفه حضور رئیس‌جمهور در رأس این شورا، ایجاد هم‌افزایی میان دستگاه‌ها است. اما متأسفانه در دولت‌های مختلف، این شورا از کارکرد اصلی خود فاصله گرفته و در دولت فعلی نیز عملاً به حالت تعلیق درآمده است.

۲. مشارکت تزئینی نماینده کارگر و کارفرما؛ ذبح سه‌جانبه‌گرایی در جلسات

یکی از آسیب‌های جدی و دیرینه که در این دولت نیز تداوم یافته، برخورد تشریفاتی با نمایندگان کارگری و کارفرمایی است. در حالی که اصل «سه‌جانبه‌گرایی» رکن اصلی تصمیم‌گیری‌های حوزه کار است، اما در عمل، نمایندگان کارگران و نمایندگان کارفرمایان «زینت‌المجالس» هستند؛ از ما دعوت می‌شود تا صرفاً ویترین جلسه تکمیل شود.

سهم ناچیز از تریبون بیان مطالبات و پیشنهادات راهبردی: حتی در صورت درخواست رسمی برای بیان مطالبات، یا وقتی به ما داده نمی‌شود و یا در صورت لطف مسئولان، تنها کمتر از یک دقیقه فرصت صحبت داریم که در آن زمان کوتاه، عملاً امکان طرح مسائل تخصصی و بحران‌های کارگری وجود ندارد.

مصوباتِ پشت درهای بسته: پیش‌نویس مصوباتی که قرار است سرنوشت میلیون‌ها نفر را تعیین کند، به جای آنکه از قبل در اختیار تشکل‌ها قرار گیرد تا روی آن کار کارشناسی انجام شود، در همان لحظه جلسه روی میز گذاشته می‌شود. در نهایت هم مشارکت ما صرفاً به «صلوات پایانی» و تأیید صوری تصمیماتی که از قبل گرفته شده، محدود می‌شود. این یعنی مشارکت صفر؛ چه قبل، چه حین و چه بعد از جلسات.

۳. نقد عملکرد دولت در بحران بیکاری

یک سال عدم تشکیل جلسه این شورا، نشان‌دهنده خارج شدن اولویت «اشتغال» از دستور کار مستقیم دولت است. این انفعال در حالی است که «جنگ رمضان» و تبعات اقتصادی آن، فشار مضاعفی بر پایداری مشاغل وارد کرده است. وقتی شورای عالی اشتغال تعطیل است، یعنی فرماندهی واحد برای مقابله با بیکاری میلیون‌ها نفر وجود ندارد.

۴. اشتغال؛ مطالبه اول امام شهید حضرت امام خامنه‌ای

امام شهید، بارها مسئله اشتغال را «حیاتی‌ترین» موضوع کشور برشمردند و فرموده‌اند «مسئولین باید مسئله‌ اشتغال را در اولویت اول قرار دهند.» ایشان همواره بر نقش مردم و تشکل‌ها در حل مشکلات تأکید دارند. اما سوال اینجاست که آیا نادیده گرفتن نمایندگان قانونی کارگران و تعطیل کردن جلسات، با منظومه فکری رهبری در خصوص «مردم‌سازی اقتصاد» سازگار است؟

نتیجه‌گیری و مطالبه

به عنوان نماینده کارگران ایران، صراحتاً اعلام می‌کنم که ما دیگر نقش «زینت‌المجالس» را نمی‌پذیریم. شورای عالی اشتغال باید فوراً به ریاست رئیس‌جمهور تشکیل شود، اما نه برای یک نشست نمایشی. ما خواهان مشارکت واقعی در تدوین پیش‌نویس‌ها، اختصاص وقت کافی برای بیان چالش‌های میدانی کارگران و نظارت جدی بر اجرای مصوبات هستیم. در شرایطی که بحران‌های منطقه‌ای معیشت را نشانه گرفته‌اند، بی‌توجهی به شورای عالی اشتغال، بازی با امنیت شغلی میلیون‌ها ایرانی است.
کد مطلب ۶۸۴۴۳۱۲
فاطمه امیر احمدی